LeineRoebana in het NRC Handelsblad (5/2/2010)

LeineRoebana in de Telegraaf

LeineRoebana naar Breda

Van 1 tot en met 6 februari verschanst LeineRoebana zich in het Chassé Theater Breda om de laatste hand te leggen aan de voorstelling 172 Suggesties aan een lichaam. Tijdens de afmontageweek worden onder meer het lichtplan en het decor van de voorstelling in gereedheid gebracht. Iedereen leeft toe naar de première op 6 februari.

De komst van LeineRoebana blijft niet onopgemerkt: de foto van danseres Swantje Schäuble is groots afgebeeld op de gevel van het theater.

‘I feel good’

Door Linde van Heeswijk, stagiaire

Donderdag 14 januari was het zover. Een aantal technici en andere geïnteresseerden hadden zich aan de rand van de studio in Amsterdam genesteld om te kijken naar een doorloop van de nieuwste voorstelling van LeineRoebana: 172 suggesties aan een lichaam. De muziek zette in en onder het motto “welcome to Arcadia” begon de dans. Het eerste dat opviel, waren de enorm verheugde en nieuwsgierige gezichten van alle dansers. Het leek wel een utopie van vrolijke harmonie en eensgezindheid waarin de dansers elkaar en hun eigen lichaam (her)ontdekten.

Langzaam werden de keurige pakken vervangen door simpel ondergoed. Daarbij blijft het niet alleen bij uiterlijk; ook het innerlijk wordt uit de doeken gedaan. Hoewel de kostuums nog niet helemaal af waren, was het idee gelijk duidelijk. De choreografie zelf was – zoals altijd bij LeineRoebana – fantastisch. Hoewel hier en daar invloeden uit verschillende dansstijlen zoals breakdance te herkennen waren, blijft die typische dansstijl van LeineRoebana overeind. En die stijl is intensief, expressief en overweldigend. De muziek speelde hierbij een grote rol door precies die stemmingen in klank te weergeven. Voornamelijk het einde van de voorstelling is indrukwekkend, als danseres Heather Ware als een krankzinnige over het podium beweegt en zich niet laat temmen door twee anonieme figuren in pak. Ze vindt haar verheugde en utopische zelf uit het begin van de voorstelling weer terug en maakt de voorstelling hiermee rond onder ‘I feel good’ van James Brown.
Een ander mooi moment is het verhaal van de man die de Goden uitdaagt door een dansduel met een van die Goden aan te gaan. Ik zal de uitkomst van dit duel maar niet verklappen!

Drie drukke weken

Door Lieke Gallé

Over drie weken is de première van 172 Suggesties aan een lichaam.
In deze ‘drie drukke weken’ ben ik door LeineRoebana aangenomen om de marketingactiviteiten te ondersteunen. De druk begint al aardig op te lopen. Zoals bij alles komen op het laatste moment nog veel dingen om de hoek kijken. Een aantal van die dingen neem ik van Marijn Dulfer (Marketing & Communicatie) over, waaronder het ambassadeursprogramma, waardoor ik me dan ook erg nuttig voel hier.
Het wordt nog even hard werken om voor 6 februari alles af te krijgen wat bedacht is, maar de sfeer blijft goed, zodat ik zeker weet dat die allemaal gaan lukken.

172 Suggesties aan een lichaam – première op 6 februari 2010

Denken en dansen zijn één voor Andrea Leine en Harijono Roebana; dans is het medium waarmee zij hun ideeën over de wereld gestalte geven. Maar wat gebeurt er wanneer de verbinding tussen hersenen en lichaam verbroken wordt? LeineRoebana maakte hier een aangrijpende en persoonlijke voorstelling over met muziek van het Duitse componistenduo 48nord.
172 Suggesties aan een lichaam bevat een ontelbaar aantal bewegingen, gedachten en tegenstellingen: tussen lichaam en geest, denken en doen. Of het nou een zoekende eerste stap is of een ontregelende sprong, elke beweging is spannend en oprecht. Dit mondt uit in een fysieke en complexe choreografie, waarin taal en muziek prominent aanwezig zijn.

48nord
Voor hun nieuwe werk kozen Andrea Leine en Harijono Roebana voor het componistenduo 48nord uit München, bestaand uit Siegfried Rössert (contrabas, basgitaar) en Ulrich Müller (gitaar). 48nord beweegt zich op de grenzen van pop en jazz, van improvisatie en compositie, van akoestische en elektronische muziek.
Rössert en Müller geven concerten in wisselende samenstellingen en werken met kunstenaars uit andere disciplines zoals beeldende kunst, theater, dans en ballet. Eerder werkte 48nord samen met Jacopo Godani, die o.a. voor het Nederlands Dans Theater, Cedar Lake Dance Company in New York, de Opera van Toulouse en het Bayerisches Staatsballett choreografeerde. Daarnaast geven ze concerten door heel Europa en de Verenigde Staten.

172 suggesties aan een lichaam gaat in première op 6 februari 2010 in het Chassé Theater Breda, gevolgd door een tournee tot en met 5 april 2010.

Volkskrant: Raad wijzigt Amsterdams kunstplan

Amsterdam – De Amsterdamse gemeenteraad trekt alsnog ruim 900 duizend euro uit voor acht kunstinstellingen, voor wie wethouder Gehrels van Cultuur eerder geen plaats wilde maken in het Kunstenplan van de stad.

Anoukvandijk dc, Calefax Rietkwartet, Emio Greco|PC, Leine & Roebana, Maatschappij Discordia, Parels voor de Zwijnen en ZEP ontvangen daardoor toch subsidie.

De Amsterdamse raad heeft gisteravond meerdere wijzigingen aangebracht in het Kunstenplan. Op het budget voor het Nationale Ballet, het Concertgebouworkest, het Holland Festival en het Filmmuseum wordt gekort, ten gunste van kleinere instellingen.

Zo krijgt het Holland Festival alsnog twee ton minder, en de Waag Society een ton minder. Dat geld heeft de raad bestemd voor onder andere Felix Meritis (145 duizend euro) en het Leerorkest (100 duizend euro).

Het D66-raadslid Petra Hoogerwerf diende een, kansloze, ‘motie van treurnis’ in, uit boosheid over de gang van zaken: ‘Voor instellingen waarover negatief werd geadviseerd door de Kunstraad, wilde de wethouder alsnog geld uittrekken, wat op het laatst weer door de gemeenteraad is teruggedraaid. Zo weet lange tijd niemand waar hij aan toe is.’

In totaal geeft de gemeente Amsterdam volgend jaar in het Kunstenplan 86 miljoen euro uit, ruim 8,5 miljoen meer dan in de vorige periode. Van het extra geld is 4 miljoen euro bestemd voor de programmering door kunstinstellingen.

Lees hier het artikel in de Volkskrant van 19 december 2008.

Sporen 50 in Felix Meritis

Op zaterdag 24 mei 2008 danste Leine & Roebana een bijzondere versie van Sporen in Felix Meritis te Amsterdam, speciaal gemaakt voor Kees en Maudy.
Met Sporen 50 sloot het dansgezelschap op een feestelijke wijze het seizoen af. Deze versie werd gedanst door Uri Eugenio, Tim Persent, Heather Ware, Marlene Wolfsberger, Ederson Rodrigues Xavier en stagaire Sabine Ceulemans. Anna van Nieukerken begeleide het stuk op de piano.

Kees en Maudy hebben Andrea Leine en Harijono Roebana gevraagd om op hun honderdjaarsfeest een dansvoorstelling te geven, omdat hun werk tekenend voor is voor wat zij mooi vinden.
Begin jaren negentig, rond de oprichting van Leine & Roebana, waren Kees en Maudy nog gewoon collega’s. Toen ze ontdekten dat ze allebei van moderne dans hielden, zijn ze samen naar een voorstelling van Leine & Roebana gegaan. Dit was de eerste van vele dansvoorstellingen die ze samen gezien hebben.

Kees en Maudy over Leine & Roebana:
Wat ons het meest aanspreekt van Leine & Roebana is hun zo eigen bewegingsstijl. Ze combineren hun choreografie steeds met andere dingen: een ander decor, andere muziek; modern (Ballads, Chet Baker) of oud (Merg, madrigalen). Bij elke productie voegen ze iets nieuws toe dat de stijl van de voorstelling bepaalt. Het is één geheel.

Sporen is een cadeau voor jullie en voor onszelf. Het is een van de weinige voorstellingen die we nog niet op het podium hebben gezien, dus het is voor ons ook een verrassing!

Vooral de springerige delen met pianomuziek van Boulez in Sporen vind ik mooi. En de prachtige solo van Ederson Rodrigues Xavier met enkel de muziek van de viola da gamba! Het is zo teder – dat geldt trouwens voor veel van jullie stukken.
Maudy

Ik volg Leine & Roebana al vanaf Suites, één van de eerste voorstellingen, waarin Harijono en Andrea zelf nog dansten. Hun werk raakt me altijd.
Maudy

Je ziet de herkenbare choreografie in verschillende entourages.Vooral de armen zijn zo kenmerkend!
Kees

Sporen enthousiast ontvangen door Amerikaanse publiek en pers

Leine & Roebana terug van succestour door de Verenigde Staten

Na een tournee van vijf weken door de USA zijn we deze week teruggekeerd in Nederland. De tournee in Amerika is een enerverende en zeer positieve ervaring geweest. Sporen is unaniem positief ontvangen door het publiek en de pers.

Wij speelden in zeven zeer verschillend geoutilleerde theaters. Dát en de ontmoeting met uiteenlopende dansgemeenschappen hebben tot gedenkwaardige momenten geleid. Het publiek was razend enthousiast. Ook tijdens de post-performance discussions na afloop van de voorstellingen bleken de toeschouwers bevlogen en grepen velen het moment aan om met ons in gesprek te gaan.

In elke stad speelde Leine & Roebana in vooraanstaande theaters, met elk een eigen karakter.
Sporen kwam zowel tot zijn recht in de sfeervolle oude kerk van Danspace Project New York als in de strakke zaal van het spiksplinternieuwe ICA te Boston. Inspirerend was ook het bezoek aan Dance Place theater, waar wij vanwege de sterke binding met de locale dansgemeenschap, naast een voorstelling ook een workshop gaven. Tot slot was de voorstelling met onze vier musici, voorafgegaan door een masterclass, in het gigantische theatercomplex in Cleveland een geweldige afsluiting van de tournee.

Nog voor de zomer keren we terug om de mogelijkheden voor een nieuwe tournee in de USA te bespreken.

Leine and Roebana dancers ignite the Ohio Theatre stage

” Last night I was witness to 70 minutes of blisteringly good dancing. Sporen (Traces) choreographed by Andrea Leine and Harijono Roebana had the audience on the edge of our seats.
I stifled sighs and squeals of delight over the course of the evening. No narrative was there to be found except the narrative of life, of the body. Messy yet exactingly formal, overlapping sometimes solitary sometimes in duos or trios, the dancers built a city of movement.”

“…the work got underway opening with a beautiful duet with dancer and singer. The two shared an intimacy without touching; it was an intimacy of the voice and the dancer’s movements which glide and slip, support and stretch the sorrowful 16th century song. Then the scene was blasted with a mini entre’ act; the stage went black and a blast of sound accompanied a dancer making a pass across the lit downstage edge. Similar entre’ acts repeated throughout the piece … Used similarly to divide the work…”

” In between these “columns”, we saw an amazing array of dancing – quiet, slow, fast, wrenching, swirling – every effort, initiated from every point in the dancer’s body, followed through then abruptly interrupted. After a while I began to feel that this was not unlike a journey through a city – perhaps it was a city unto itself – a city of movement.”

” How wonderful it is to be engaged as a viewer, to just enjoy the amazing talent of the dancers and the rich choreographic feast that was laid before us. This was the kind of feast that could take days to consume, but it was compacted into a little over an hour. We did not tire in this time.”

” [The] musicians are involved in the dance not just playing their instruments (Piano/ Viola da Gamba/Voice). It is not dramatic like the works of Graham or Humphrey or Weidman. The time is not one time, but many, as the scores stretch from 16th century songs by J. Dowland, William Byrd and Henry Purcell to the sounds of Pierre Boulez and music composed for the work by Yannis Kyriakides, Martijn Padding and Han Otten and Wiebe de Boer/SoundPalette.”

” We were transported through time. A section with rippling spines felt like the timeless oceans. Movement flowed and then suddenly shifted, transforming the body taking on an entirely different effort.”

” Let us please continue on this trend Dancecleveland. It was marvelous!”

Toegevoegd door Susan Miller op 11 mei 2008

Lees hier alle reacties op het weblog REALNEO.