Achter in de zaal zitten musici hun instrumenten te stemmen. De typische Barokinstrumenten als de clavecimbel, de theorbe – bastokkelinstrument uit de familie van de luit – en de viola da gamba zien er niet alleen fascinerend uit, maar hebben ook een prachtig eigen geluid. Wanneer ze beginnen te spelen waant men zich even in een van de Italiaanse hoven rond de zeventiende de eeuw.
De percussie mogen de zangers en de dansers zelf verzorgen. Andrea en Harijono delen allemaal soorten slagwerk uit, dat uitbundig in ontvangst worden genomen. Claron weet de grootste trommel te bemachtigen, Ederson heeft in no time een band met belletjes om zijn nek gebonden en de castagnettes gaan uiteraard naar de Spaanse Alba.
Na enige oefening met het samenspelen – een duidelijkere telling in de percussie en wat rustmomenten– heeft de muziek een systeem: een langzame ietwat plechtige basis, aangekleed met snelle vrolijke thema’s. De dansers bewegen licht en snel –soms sneller dan de muziek- en maken kleine lage sprongen en korte draaien. Het bovenlichaam wiegt mee met de cadans van de muziek. Kortom, moderne dansbewegingen op oude muziek.
0 reacties so far ↓
There are no comments yet...Kick things off by filling out the form below.