Entries from februari 2007
Het is dinsdagmiddag 27 februari. De voorbereidingen voor de première van MERG zijn al in volle gang. In de zaal maken de technici ingespannen het licht en het geluid van de voorstelling gereed. Het is een race tegen de klok. Backstage is van de oplopende spanningen nauwelijks iets te merken: uit de kleedkamer van het Locke Consort klinkt zacht getokkel, Helena warmt haar stem op in het vrouwentoilet en Tim ligt in alle rust te rekken in de gang.
.
Het regent toi’s: vrolijk gekleurde zeepjes, paaseitjes en kaarsen met opbeurende teksten stapelen zich op in de kleedkamers. “Toi toi toi,” wenst iedereen elkaar, “maak er een onvergetelijke avond van!”
Als om acht uur Alba als eerste het toneel opgaat staat ze voor een goed gevulde zaal. De in goud en latex gehulde dansers en zangers schitteren werkelijk op het podium. Na afloop van de voorstelling is het doodstil, maar dan klinken weifelend de eerste handklappen, gevolgd door een staande ovatie.
Categorieën: Leine & Roebana
Dinsdag 27 februari ging in de Stadsschouwburg Utrecht de nieuwe voorstelling MERG van Leine & Roebana in première. Aanvang van de voorstelling is 20.00 uur.
Deze wervelende ode aan de liefde wordt uitgevoerd door een internationale cast van dansers, zangers en musici waaronder barokensemble The Locke Consort en de zangeressen Claron McFadden, Helena Rasker en Nicola Wemyss.
Categorieën: Leine & Roebana
Hoe toepasselijk, uitgerekend op valentijnsdag is de generale repetitie van Merg, een voorstelling over de liefde. Er hangt echter geen liefde in de lucht, maar een voelbare concentratie, nuchter en helder als een koude februarinacht. Snel worden nog de laatste dingen in orde gebracht: Rob sluit een microfoon aan bij Talitha en Aziz helpt Heather in haar jurk.
Ondanks de oplopende spanning ogen de dansers en de muzikanten rustig en opgetogen. De dansers warmen zichzelf op in het midden van het podium. Achter hun kakelen de muzikanten zachtjes in hun gazen cilinder, als uitheemse vogels in een volière.
Net als bij de doorloop begint de voorstelling met Alba’s monoloog, maar ditmaal verschijnt de danseres helemaal naakt op het podium. Een spotlamp toont Alba’s slanke gespierde lichaam en haar stoïcijnse gezicht. Haar verschijning is kwetsbaar en krachtig tegelijk.
De beginscène zet de toon voor de hele voorstelling; alles is intenser. De bewegingen en de emoties zijn veel heftiger en groter dan bij de doorloop. De dansers schakelen van het meest hemelse geluk naar het bitterste verdriet. Een van de meest aangrijpende beelden vind ik de in het donker gehulde Heather, die haar tranen niet kan bedwingen als ze naar de zoenscène van Tim en Claron kijkt. Zodra de spotlamp op haar wordt gericht klaart ze echter meteen op en speelt ze het vrolijke verleidelijke meisje.
De Barok muziek kronkelt gedurende de voorstelling sierlijk door de scènes en onderlijnt alle bewegingen en emoties. Zo halen de muzikanten alle negen keer gemeen fel uit bij het woord ‘jaloezie’ als Claron Tim van Alba afpakt. Op het moment dat de muziek even stopt bewegen de dansers zich voort in stilte; alleen hun ademhaling is hoorbaar in de zaal. Een kleine adempauze, voordat de voorstelling zich weer in alle heftigheid voortzet.
Tijdens de voorstelling worden de dansers overspoeld door een vloedgolf van liefde, een overweldigende stroom van geluk, lust en verdriet. Alleen Alba voelt niks, zelfs niet als ze Tim voor de allerlaatste maal kust. Vlak voor de lichten uitgaan zegt ze onbewogen: “Nothing…”
Categorieën: Moderne dans
© Deen van Meer 2007
Categorieën: Moderne dans
Aardedonker en leeg is het in de kleine zaal van de Shouwburg te Amstelveen. Het podium is verlaten, alleen op de tribune is wat beweging. Harijono en de technici zijn bezig met het instellen van de belichting en het geluid van de voorstelling. Met zijn lange benen klimt Harijono behendig de tribune op en af. In het midden van de tribune verraadt de melkwitte appel van een MacBook de aanwezigheid van Rob en Marc. Een jongen met lang haar rent de zaal uit om een kabeltje te zoeken. Er valt een scherpe lichtstraal naar binnen door de deur waardoor hij verdwijnt.
Af en toe gaat het werklicht aan en schiet er een verdwaalde spot over het podium, waardoor stukje bij beetje het decor zichtbaar wordt: rechtsachter staat een hoge cilinder van gaas gevuld met stoelen en muziekstandaards. Tegen de zijkanten van het toneel zijn zwarte panelen bevestigd met grote witte wolken, waarop een Windows-logo fel oplicht. Hierna kruipen aarzelend de eerste witte letters over het paneel: “du und ich” komt er te staan. Daarna hapert de beamer en bevriezen de letters.
Harijono klimt in de lift en stuurt zichzelf naar het metershoge grit om de beamer te repareren. Hij wisselt een paar kabeltjes om, maar als hij weer beneden is blijkt de beamer nog niet naar behoren te werken. Ook ontbreekt er nog steeds een kabeltje van een lamp. De stress neemt toe, want over een paar uur is de generale al! Gaan ze alles op tijd afkrijgen?
Categorieën: Decor dans
Op zondag 18 februari namen Andrea Leine en Harijono Roebana plaats aan de gastentafel naast de classicus Vik Meijer en uitgever Mark Pieters.
Leine en Roebana vertelden ondermeer over hun voorstelling en lieten een muziekfragment horen.
Lees meer over deze uitzending
En luister het fragment terug
Categorieën: Leine & Roebana
Het is iets voor half 1. Over een paar minuten begint de doorloop met alle dansers en zangers, zonder kostuums. Sommigen nemen nog gauw een paar bewegingen door, anderen kijken geconcentreerd voor zich uit. Het ‘publiek’, bestaande uit Andrea, Harijono, Peter, Ilse en Marc, zit op een lange rij stoelen, krukjes en matten langs de spiegel. Gespannen wachten ze op wat er komen gaat.
De doorloop begint rustig met een ingetogen monoloog van Alba, gevolgd door een verwelkomende dans, waarbij de dansers en de zangers breeduit lachend over het podium dartelen. Dynamische en verstilde scènes wisselen elkaar af. Zo komt na een wervelende groepsdans een prachtige scène met Tim en Claron, waarin Tim achter de zangeres staat en haar gepassioneerd in haar nek zoent, terwijl zij vol overgave zingt. Zowel de toeschouwers als de dansers kijken ademloos toe. Niemand durft te bewegen, bang om dit mooie moment te verbreken.
De vreugde en lichte bewegingen uit het begin maken al snel plaats voor de jaloezie en de pijn die de liefde eveneens met zich meebrengt. De dansers worden letterlijk weer met beide voeten op de grond gezet: hun bewegingen, sprongen en zelfs blikken zijn meer naar de vloer gericht. Ook worden hun bewegingen steeds geslotener.
Zonder enige onderbreking volgen de scènes elkaar op en ik wordt overspoeld met de heftige emoties die de muziek en de dans oproepen. Halverwege is er echter een dynamische groepsdans met veel open, vrije bewegingen; de malende armen en wervelende draaien zorgen voor een aangename frisse wind in de voorstelling. Het lijkt alsof de dansers zelf ook even adem halen: ze zetten een ferme stap voorwaarts en duwen gelijktijdig hun torso krachtig naar voren en hun gestrekte armen naar achteren.
Met een paar snelle vegen is de liefde weer opgepoetst en toont het nog eenmaal haar oude glas. Maar zelfs deze groepsdans kan het noodlottige einde van de liefde niet afwenden. Aan het einde van de doorloop is alleen nog maar de leegte over die de liefde achterlaat als het verdwenen is.
In de korte stilte die volgt is alleen de hijgende ademhaling van de dansers hoorbaar, dan klinkt er een welgemeend applaus.
Categorieën: Moderne dans
Tijdens de doorloop zag ik Merg voor het eerst in zijn geheel. In de afgelopen drie maanden heb ik de choreografie in een willekeurige volgorde aan me voorbij zien komen: soms een hele scène, dan slechts weer een paar frases of een enkele beweging.
Het was alsof ik lukraak een paar bladzijdes uit een roman onder ogen kreeg, die ik gretig las zonder het verhaal te volgen. Maar nu heb ik eindelijk de het hele werk in handen gekregen en in één ruk kunnen uitlezen. Het verhaal is mooi, maar er zitten nog wel enkele blanco pagina’s in het boek en hier en daar een typfout. In de komende twee weken moeten Andrea en Harijono de lege pagina’s vullen en nog de laatste correcties toepassen. Er breekt een spannende periode aan…
Categorieën: Marijn
