Gouden krullen, een lange slanke hals en een rij ragfijne snaren; de harp van Lavinia is een en al sierlijkheid en gratie. Het instrument staat bescheiden achterin de studio te wachten tot Lavinia binnen komt.
Gouden krullen, een lange slanke hals en een rij ragfijne snaren; de harp van Lavinia is een en al sierlijkheid en gratie. Het instrument staat bescheiden achterin de studio te wachten tot Lavinia binnen komt.
Lavinia neemt de harp teder tussen haar benen, slaat haar armen om de hals, wacht heel even, en reikt dan naar de snaren. Tot mijn verrassing komt er een donker rauw geluid uit de harp in plaats van lieflijke klanken: de snaren trillen vervaarlijk onder Lavinia’s vingers en het hout kreunt van genot.
Voortgedreven door de lage grommende geluiden van de harp bewegen Tim en Ederson door de ruimte. De harp zwijgt soms een paar tellen, maar de twee mannen dansen onafgebroken door. De opeenvolging van vloeiende bewegingen van de dansers zorgt voor eenheid en vorm in de met losse geluiden gevulde ruimte.
Als Lavinia gaat staan valt het me op hoe klein en tenger ze is. Zelfs haar hoge hakken helpen haar niet om boven de harp uit te komen.
Ze staat voor de harp met haar rug naar het publiek en plukt nonchalant aan de snaren. Balancerend op één been maakt ze eerst cirkels met haar vrije been, daarna met haar heupen. Opeens schiet haar arm naar achteren, haar hoofd volgt en heel even kijkt ze ons strak aan.
Een glimlach verschijnt op haar gezicht als ze weer gaat zitten en de harp naar zich toetrekt. Ditmaal komt er een warme stroom muziek uit de harp, die alle aanwezigen overspoeld met behaaglijkheid. Marlene komt op. Ze begint een Duits liedje te zingen, maar wordt gegrepen door de snelle muziekstroom: hij trekt wild aan haar armen, stuwt haar omhoog en sleurt haar mee omlaag. Marlene rolt over de grond en strandt voor de stoel van Lavinia. Roerloos blijft ze liggen, als een prooi voor de voeten van een jager.
De harpiste kijkt naar beneden en lacht, maar inmiddels weet ik dat er achter die onschuldige glimlach veel verborgen gaat….
