En de recensie in de New York Times

Body Movement in a High-Tech Society, Seriously
By Claudia La Rocco

“The seven accomplished dancers in the Dutch duo Leine & Roebana’s “Sporen” (or “Traces”) had been putting themselves through the paces for quite a few minutes Friday night when something magical happened: One of them smiled, the kind of unconscious, exalted smile people sometimes make while pushing their bodies past their limits.”

“… That smile seemed to hint at a truer answer than was ever approached choreographically in “Sporen,” which was indeed technologically mediated. It was set in a gorgeously shifting landscape of light, including periodically illuminated hanging panels. In addition to the score, which self-consciously jumped from Boulez to Soundpalette to country music and more…”

Lees hier de rest van het artikel ‘Body Movement in a High-Tech Society, Seriously’ in de New York Times, 28 april 2008.

Lovende recensie in de Washington Post

Leine & Roebana, an Engaging Dutch Treat
Tuesday, April 22, 2008; Page C04
by Sarah Halzack

As the audience filed in to see Leine & Roebana’s performance of “Traces,” the dancers were already onstage, dressed in black and walking slowly and aimlessly on a stark white dance floor. Then, without the usual preparatory warnings of dimming house lights or an announcement to silence cellphones, there was an instant blackout and a grating cacophony for several seconds. This startling jolt was a fitting opener for an evening in which the surprising and unpredictable choreography kept viewers on the edge of their seats.

In its performance Sunday at Dance Place, the Netherlands-based troupe masterfully executed the demanding movement idiom that choreographers Andrea Leine and Harijono Roebana created. They could be limply flailing one moment and in the next jumping with the precise technique and buoyancy of a ballet dancer. Whether through a spastic convulsion that somehow spiraled into a controlled pirouette or a delicate graze of the pinky finger against the body, the dancers were convincing and engaging. Most of the time they wore blank, vacant facial expressions, so emotions and ideas were conveyed entirely by their bodies.

The score for this work incorporated opera, country music and piano solos, as well as noises that sounded like zaps of electricity and ringing alarm clocks. Because the piece was set up as a series of vignettes rather than one continuous work, this hodgepodge managed to be effective.

Lees hier het artikel ‘Leine & Roebana, an Engaging Dutch Treat’ in de Washington Post, 22 april 2008

5. New York, Danspace Project

Aankondiging in New York Times, vrijdag 25 April:

“LEINE & ROEBANA (Friday and Saturday) Thank goodness for Danspace Project and the steady stream of international work it brings to New York audiences. This week it’s “Sporen” by the Netherlands duo Andrea Leine and Harijono Roebana. At 8:30 p.m., St. Mark’s Church, 131 East 10th Street, East Village, (212) 674-8194, danspaceproject.org; $15.”

4. Monterey, World Theater

Op 21 april splitste de groep zich op: Harijono ging met de dansers, Wijnand en Hans naar de westkust van de Verenigde Staten, waar ze op 23 april een voorstelling in Monterey gaven. Andrea, Rick en Marijn gingen rechtstreeks naar New York City om de voorstelling in Danspace Project voor te bereiden.

The White House

Op hun vrije dag gingen de dansers Washington DC in. Via de vele imposante gebouwen en momumenten kwamen ze uiteindelijk terecht bij de karakteristieke vismarkt bij de havens.
Natuurlijk stopten ze ook even bij het Witte Huis, waar ze poseerden in de openingspose van Sporen.

3. Washington DC, Dance Space

De voorstelling in Dance Place was “…een avond waarin de verrassende en onvoorspelbare choreografie de toeschouwers op het puntje van hun stoel hield.” volgens Sarah Halzack van de Washington Post.

Lees hier het hele artikel ‘Leine & Roebana, an Engaging Dutch Treat’ in de Washington Post van dinsdag 22 April.

2. Reston, Center Stage

1. Albany, NY: The Egg

De eerste voorstelling in de Verenigde Staten was in de hoofdstad van de staat New York: Albany.
Het theater the Egg, is een grote betonnen bol op een smalle voet. Van een afstand lijkt het op een groot zwevend ei.

Als Harijono, Hans en ik het enorme gebouw voor het eerst betreden kijken we onze ogen uit. Trots laat de directeur, Peter Lesser, ons het gebouw zien. We volgen hem met de ronde lift, door hoge gangen met holle muren en via brede wenteltrappen omhoog naar de kleine zaal, waar de voorstelling plaats zou moeten vinden.
Vergeleken bij de rest van het gebouw is deze ruimte klein, maar wel intiem. Het podium is echter te klein voor Sporen –niet eens alle zeven dansers passen er op. Harijono en Hans gaan meteen overleggen hoe ze dit aan moeten pakken.
Gelukkig stelt Peter Lesser voor om ook even de grote zaal te bekijken. Het is donker als we de balustrade oplopen, maar zodra onze ogen aan het donker gewend zijn zien we een gigantische ovale zaal met een groot podium. Opgelucht kijken we elkaar aan: hier gaat de voorstelling plaats vinden!

De pers van Albany over ‘Sporen’

‘In ‘Sporen,’ dancers share with watchers’
Door Tresca Weinstein

“What’s the difference between a dancer who appears to be in total control of the movement, and movement that appears to be totally controlling a dancer?
You know it when you see it.
In Andrea Leine and Harijono Roebana’s evening-long work, “Sporen (Traces),” which their company performed Sunday evening at The Egg, the seven dancers don’t seem to be taking ownership of the choreography — instead, it possesses them.”

“Sporen” offers all sorts of motion for viewers to experience; if there is anything consistent about the piece, it’s the fact that it keeps changing. The choreography is slow, then fast, fluid, then angular. The score, by the experimental composers Yannis Kyriakides, SoundPalette and Martin Padding, encompasses dissonant sound collages, lieder, classical music and a few blasts of what sounds like grindcore. There are lyrical moments, idiosyncratic solos and long mechanical sections that might have been tedious if the dancers (Alba Barral Fernandez, Uri Eugenio, Tim Persent, Lia Poole, Heather Ware, Marlene Wolfsberger and Ederson Rodrigues Xavier) weren’t so passionately invested in the choreography that has taken them over.

“What makes it endlessly interesting [...] are the unrelenting rhythms of the choreography, its pulsing life force, which eventually possesses not only the dancers but those watching them as well.”

Lees hier de volledige recensie ‘In ‘Sporen,’ dancers share with watchers’ in de Times Union van Maandag 14 april 2008.

Zie ook het interview met Harijono Roebana in de Daily Gazette (ENG):

Start Sporen USA tour

[Marijn vanaf de WiFi zone op Schiphol]

Vandaag vertrekt Leine & Roebana naar de USA. Op 13 april is de eerste voorstelling van Sporenin Albany, New York. Hierna volgen nog 6 andere steden. De tournee duurt in totaal een maand.

Zwaar beladen met koffers en tassen -waar naast hun persoonlijke spullen ook delen van het decor en de kostuums in zitten- kwamen de leden van het gezelschap vanochtend op Schiphol aan. Inmiddels is iedereen ingechekt en klaar om te gaan.

Voor velen is de acht-urige vlucht ook een moment om bij te komen, want de afgelopen weken waren bijzonder hectisch. In een zeer korte tijd moesten twee stukken hernomen worden: Merg en Sporen. Gelukkig was Merg een groot succes in Annemasse Frankrijk en ook de twee voorstellingen van Sporen in Theater Zwembad de Regentes in Den Haag waren bijzonder goed verlopen.

In Den Haag is Sporen goed ingespeeld en klaar voor de grote oversteek, waar Leine & Roebana vol spanning opgewacht wordt door de theaters. Hoe zal het hen vergaan?
Volg de tournee ‘OnLein’. Ik reis de hele tournee mee; ik ga backstage met de dansers, in het busje met de technici en in de studio in met de choreografen.

Volg de sporen van Leine & Roebana!