Aardedonker en leeg is het in de kleine zaal van de Shouwburg te Amstelveen. Het podium is verlaten, alleen op de tribune is wat beweging. Harijono en de technici zijn bezig met het instellen van de belichting en het geluid van de voorstelling. Met zijn lange benen klimt Harijono behendig de tribune op en af. In het midden van de tribune verraadt de melkwitte appel van een MacBook de aanwezigheid van Rob en Marc. Een jongen met lang haar rent de zaal uit om een kabeltje te zoeken. Er valt een scherpe lichtstraal naar binnen door de deur waardoor hij verdwijnt.
Af en toe gaat het werklicht aan en schiet er een verdwaalde spot over het podium, waardoor stukje bij beetje het decor zichtbaar wordt: rechtsachter staat een hoge cilinder van gaas gevuld met stoelen en muziekstandaards. Tegen de zijkanten van het toneel zijn zwarte panelen bevestigd met grote witte wolken, waarop een Windows-logo fel oplicht. Hierna kruipen aarzelend de eerste witte letters over het paneel: “du und ich” komt er te staan. Daarna hapert de beamer en bevriezen de letters.
Harijono klimt in de lift en stuurt zichzelf naar het metershoge grit om de beamer te repareren. Hij wisselt een paar kabeltjes om, maar als hij weer beneden is blijkt de beamer nog niet naar behoren te werken. Ook ontbreekt er nog steeds een kabeltje van een lamp. De stress neemt toe, want over een paar uur is de generale al! Gaan ze alles op tijd afkrijgen?
