Blogs ingedeeld als ‘Kostuums dans’
Een rij prachtige kleding, rood, goud en zwart, hangt aan de rand van de spiegel boven een spannende stapel glimmende topjes en een latex broeken: Aziz is er! Stralend loopt hij door de zaal. Vandaag mag hij de kostuums uitproberen die hij voor Merg ontworpen heeft. Tijdens de repetitie zullen de dansers verschillende kledingstukken dragen, zodat hij kan zien hoe het staat en danst. Aan de hand van zijn bevindingen – en die van de choreografen – zal hij verder gaan met ontwerpen.
De dansers, razend benieuwd wat Aziz voor hen in petto heeft, wurmen zich snel in de kledingstukken die ze krijgen aangereikt. De groep dansers verwordt tot een wilde kluwen van ledematen, glimmende jurken en broeken. Als iedereen zijn kostuum aan heeft valt de groep uiteen en bekijken de dansers zichzelf en elkaar van een afstandje. Veel gelach en goedkeurende geluiden klinken door de zaal. Andrea, Harijono, Aziz en Peter, in een rijtje naast elkaar gezeten als een vakjury, kijken en lachen mee.
De repetitie begint. Bewegingloos als etalagepoppen staan de in het zwart en goud gehulde dansers in de ruimte. Zodra de muziek begint vliegen Heather en Marlene door de zaal, terwijl Tim en Ederson op de achtergrond langzaam en harmonieus dansen. De twee danseressen jagen elkaar achterna en rollen over de grond, zonder de kostuums ook maar enigszins te ontzien. Al snel verliest Marlene de pruik met lang blond haar.
Na de eerste dansronde vindt er een kostuumwissel plaats. Een keur aan jurken, blouses en colbertjes passeert de revue. Het wordt interessant wanneer Andrea de kostuums “uniseks” maakt: Alba krijgt de blouse van Tim en Tim een gouden jurk. De iets te grote mannenblouse is een grote vondst, omdat het Alba een kwetsbare uitstraling geeft. Precies wat ze nodig heeft in de dansscène over aftakeling aan het einde van het stuk.
Voor de grap vist Ederson Marlene’s blonde pruik van de grond en zet hem op zijn hoofd. Iedereen giert het uit wanneer de kale danser trots zijn nieuwe haarbos presenteert. Eigenlijk staat het hartstikke goed; de pruik blijft op Edersons hoofd.
Door te werken en te spelen met Aziz’s kostuums, ontstaat er een steeds duidelijker beeld over de kostumering. Dit organische proces is vergelijkbaar met de totstandkoming van de choreografie, waarbij het materiaal geleidelijk groeit, gevoed door nieuwe vondsten en inzichten. De dansers maken zich de kostuums net zo eigen als de danspassen, waardoor ze een plaats krijgen in de choreografie.
Categorieën: Kostuums dans
Langzaam lopen Marlene en Alba naar voren. Alba in een lange zwarte jurk, staat voorop, ondersteund door Marlene. Hun scène ademt intimiteit uit: ze dansen dicht tegen elkaar aan en Marlene zoent Alba, die droefgeestig kijkt, in de nek. Het lijkt alsof ze zowel liefde als troost bij elkaar zoeken, alsof de omhelzing gelijktijdig een begroeting als een afscheid is.
Alba’s bovenlichaam en armen zijn aan Marlene gekluisterd, maar haar lenige benen worden door haar partner opgegooid en schieten hoog de lucht in. Als Alba een handstand maakt blijven de benen in de lucht staan en komen pas na enkele tellen weer omlaag. Marlene sluit Alba weer in haar armen en de frase herhaalt zich.
De jurk maakt het duet tot een worsteling, omdat hij steeds over Alba’s bovenlichaam en hoofd valt bij de handstand, waardoor de danseressen elkaar niet goed kunnen zien of vasthouden. Elke keer komt er een stroom vloekwoorden onder de jurk vandaan als hij over Alba’s bovenlichaam valt en haar benen naakt in de lucht achterlaat.
De choreografen zoeken samen met Aziz en Peter naar een oplossing, want ze vinden de jurk wel erg mooi. Aziz verzekert hen ervan dat hij de jurk altijd kan aanpassen in zijn atelier, maar Harijono wil het nog een keer met de jurk proberen zoals hij is.
Hij zegt Alba dat ze niet moet vechten tegen de jurk als hij over haar hoofd valt en vraagt Marlene om haar te leiden en haar jurk terug te leggen.
Het stuk wordt nogmaals uitgevoerd. Ditmaal wordt het intieme duet niet verstoord door de jurk, maar brengt hij de twee danseressen juist dichter bij elkaar, doordat Marlene Alba voorzichtig vasthoud als ze onder de jurk bedekt wordt. Teder en zorgzaam bedekt ze daarna het ontblote lichaam van haar danspartner. De jurk is opgenomen in de omhelzing en daarmee een deel geworden van de choreografie.
Categorieën: Kostuums dans
Het kostuum van Marlene – een latex broek, een strepless gouden glittertop en een blonde pruik – verandert het vriendelijke zachte meisje in een vervaarlijke verleidster. Marlene ziet er waanzinnig uit, maar voelt zich nogal ongemakkelijk met deze uitdossing. Bovendien belemmert het kostuum haar tijdens het bewegen, zo blijkt tijdens haar danssolo.
Ze rent, springt en rolt door zaal, terwijl ze luidkeels een Duitse tekst opzegt. Tussen de armzwaaien door trekt ze tevergeefs haar topje omhoog dat steeds omlaag zakt en veegt ze de lange artificiële haren uit haar gezicht. Doordat de latexbroek weerstand biedt kan Marlene niet goed over de vloer glijden, waardoor de bewegingen minder vloeiend worden; korter en feller in mijn ogen.
Ondanks dat ze hijgt van de inspanningen blijft ze haar tekst opzeggen. “Du und Ich,” roept Marlene. Ze is zich bewust van haar woeste verschijning als ze lachend verdergaat: “Ich bin zu schön für dich!”
Categorieën: Kostuums dans
