13 t/m 27 April vindt het Nederlands KamerOpera Festival plaats in Hardenberg, Zwolle en Kampen. Onder het mom van “Ontdek de vrolijke, traditionele of moderne kameropera!” organiseerde Theater de Voorveghter te Hardenberg op dinsdag 27 maart een kennismaking met dit veelzijdige muziekgenre. Tussen 10.30 en 12.30 gaven deelnemende artiesten van het Nederlands KamerOpera Festival een voorproefje van hun voorstelling. Dit feestelijke gebeuren was exclusief voor dames!
Naast koffie en een eenmalige korting op een voorstelling kregen zij een verwenpakketje van een plaatselijke beauty winkel met proefmonstertjes eau de toilette en gezichtscrème.
Ook Leine & Roebana, die op 14 april in spelen Hardenberg, is uitgenodigd op deze zogenaamde damesparty. Daarom reis ik dinsdagochtend om 8 uur af richting Hardenberg om een presentatie over MERG te geven.
Als ik bij de schouwburg arriveer tref ik de enige twee heren van het gezelschap, Alex Mooren en Nico Schaafsma, de directeur van het festival, aan op het terras. In de foyer van de schouwburg bevinden zich uitsluitend dames – 83 om precies te zijn-, nippend aan hun kopje koffie.
In de zaal van de schouwburg houden zich twee mannen verscholen, de heren van de techniek, die heel zich heel even openbaar maken om de beamer in gereedheid te brengen. Zodra de vrouwen de zaal in komen verdwijnen zij weer achter de schermen, nog voor ik ze kan bedanken.
Na een welkomstwoord van de organisator van de vrouwenparty, Annelies Levinson, krijgt Nico Schaafsma het woord. Kort vertelt hij wat over het Nederlands KamerOpera Festival. Al die tijd is de poster van Merg metersgroot op de achterwand van het podium geprojecteerd. Zodra Nico klaar is stap ik in de roze zee van licht.
“MERG is een voorstelling over de liefde,” vertel ik mijn toehoorders. En terwijl ik het verloop van de liefde schets – de frisse kalverliefde en passie gevolgd door jaloezie, ellende en de berusting van de dood –gaan de dames steeds heftiger met hun hoofd knikken. Lacherig stoten ze elkaar aan: zo is het maar net!
In 20 minuten tijd probeer ik zoveel mogelijk te vertellen over relatie tussen de pure dans en de prachtige muziek van Monteverdi en Luzzaschi. Bedreven toon ik enkele foto’s en video’s van voorstelling, maar na een laatste muziekfragment is mijn tijd helaas om.
Op mijn vraag of er nog vragen zijn blijft het lang stil. “Tot zover is het duidelijk, misschien na de voorstelling,” klinkt er uit de zaal. Er wordt instemmend geknikt.
Beste dames, als u na 14 april vragen heeft, belooft u dan dat u ze hier aan mij stelt?
