Opera en eau de toilette

13 t/m 27 April vindt het Nederlands KamerOpera Festival plaats in Hardenberg, Zwolle en Kampen. Onder het mom van “Ontdek de vrolijke, traditionele of moderne kameropera!” organiseerde Theater de Voorveghter te Hardenberg op dinsdag 27 maart een kennismaking met dit veelzijdige muziekgenre. Tussen 10.30 en 12.30 gaven deelnemende artiesten van het Nederlands KamerOpera Festival een voorproefje van hun voorstelling. Dit feestelijke gebeuren was exclusief voor dames!
Naast koffie en een eenmalige korting op een voorstelling kregen zij een verwenpakketje van een plaatselijke beauty winkel met proefmonstertjes eau de toilette en gezichtscrème.

Ook Leine & Roebana, die op 14 april in spelen Hardenberg, is uitgenodigd op deze zogenaamde damesparty. Daarom reis ik dinsdagochtend om 8 uur af richting Hardenberg om een presentatie over MERG te geven.

Als ik bij de schouwburg arriveer tref ik de enige twee heren van het gezelschap, Alex Mooren en Nico Schaafsma, de directeur van het festival, aan op het terras. In de foyer van de schouwburg bevinden zich uitsluitend dames – 83 om precies te zijn-, nippend aan hun kopje koffie.

In de zaal van de schouwburg houden zich twee mannen verscholen, de heren van de techniek, die heel zich heel even openbaar maken om de beamer in gereedheid te brengen. Zodra de vrouwen de zaal in komen verdwijnen zij weer achter de schermen, nog voor ik ze kan bedanken.

Na een welkomstwoord van de organisator van de vrouwenparty, Annelies Levinson, krijgt Nico Schaafsma het woord. Kort vertelt hij wat over het Nederlands KamerOpera Festival. Al die tijd is de poster van Merg metersgroot op de achterwand van het podium geprojecteerd. Zodra Nico klaar is stap ik in de roze zee van licht.

“MERG is een voorstelling over de liefde,” vertel ik mijn toehoorders. En terwijl ik het verloop van de liefde schets – de frisse kalverliefde en passie gevolgd door jaloezie, ellende en de berusting van de dood –gaan de dames steeds heftiger met hun hoofd knikken. Lacherig stoten ze elkaar aan: zo is het maar net!

In 20 minuten tijd probeer ik zoveel mogelijk te vertellen over relatie tussen de pure dans en de prachtige muziek van Monteverdi en Luzzaschi. Bedreven toon ik enkele foto’s en video’s van voorstelling, maar na een laatste muziekfragment is mijn tijd helaas om.

Op mijn vraag of er nog vragen zijn blijft het lang stil. “Tot zover is het duidelijk, misschien na de voorstelling,” klinkt er uit de zaal. Er wordt instemmend geknikt.

Beste dames, als u na 14 april vragen heeft, belooft u dan dat u ze hier aan mij stelt?

Non sa che sia dolore, Luzzaschi

Alba en Marlene tijdens de repetitie van 5 januari 2007 met tekst Non sa che sia dolore, van Luzzaschi

Aura soave, Luzzaschi

Omhelzing Marlene en Ederson tijdens de repetitie Merg met tekst van Luzzaschi’s Aura soave

Hit me!

Achter in de zaal zitten musici hun instrumenten te stemmen. De typische Barokinstrumenten als de clavecimbel, de theorbe – bastokkelinstrument uit de familie van de luit – en de viola da gamba zien er niet alleen fascinerend uit, maar hebben ook een prachtig eigen geluid. Wanneer ze beginnen te spelen waant men zich even in een van de Italiaanse hoven rond de zeventiende de eeuw.

De percussie mogen de zangers en de dansers zelf verzorgen. Andrea en Harijono delen allemaal soorten slagwerk uit, dat uitbundig in ontvangst worden genomen. Claron weet de grootste trommel te bemachtigen, Ederson heeft in no time een band met belletjes om zijn nek gebonden en de castagnettes gaan uiteraard naar de Spaanse Alba.

Na enige oefening met het samenspelen – een duidelijkere telling in de percussie en wat rustmomenten– heeft de muziek een systeem: een langzame ietwat plechtige basis, aangekleed met snelle vrolijke thema’s. De dansers bewegen licht en snel –soms sneller dan de muziek- en maken kleine lage sprongen en korte draaien. Het bovenlichaam wiegt mee met de cadans van de muziek. Kortom, moderne dansbewegingen op oude muziek.