De voorstelling Theriak heeft een vurige discussie op gang gebracht.
Lees hier meer over op: Discussie Theriak.
Op deze pagina kunt u lezen:
de recensie in de Volkskrant: Theriak Volkskrant;
de brief die Andrea Leine en Harijono Roebana aan de recencente stuurden: Brief A. Leine en H.Roebana;
en haar antwoord hierop: Brief A. Embrechts.
Zie ook de positieve recensie die op 4 februari 2008 in het NRC Handelsblad verscheen: Theriak NRC Handelsblad
In de bijlage van het financieele dagblad verscheen zelfs een artikel waarin de discussie op dit forum ter sprake komt: Theriak het financieele dagblad
Verder vindt u hier de reacties van collega’s, vakmensen uit de theater- en muziekwereld, waaronder Hans Flupsen, én van de toeschouwers.
We zijn oprecht geïnteresseerd in de mening van ons publiek. Wij nodigen u daarom uit om kennis te nemen van de discussie of daar een bijdrage aan te leveren. Was u enthousiast, verward, onder indruk of weet u zich er geen raad mee?
Wat vindt u van Theriak?
34 reacties so far ↓
Hank Takens // 23 januari 2008 bij 2:17 pm |
Ik vond het een boeiende, prachtige, ontregelende voorstelling. Ik zag dezelfde voorstelling als de Volkskrant maar ervaar het volstrekt anders. Kunst moet vooruit, niet omzien >>> en dat is precies wat leineroebana doet. Proficiat!!!
Khadija Bouali // 25 januari 2008 bij 3:52 pm |
Ik was samen met mijn collega s naar de voorstelling geweest,ik en mijn collega s vonden het prachtig!!! ik was er nooit naar geweest maar ik vond het echt erg leuk…
goed gedaan!!
zeker voor herhaling vatbaar
groetjes khadija
Jacques van der Kruis // 25 januari 2008 bij 5:33 pm |
Net pas kennis genomen van de recensie van Anette Embrechts en ik moet zeggen: ze verwoordt helemaal mijn mening over dat wat ik de tweede voorstelling zag. Een zoektocht: accoord, maar dit zag er uit alsof het repetitieproces nog maar net begonnen was.
Jullie hebben zulke geweldige dansers. Laat ze dansen!
Herman Hendrix // 25 januari 2008 bij 5:40 pm |
Of je het dans moet noemen weet ik niet.
Wel heeft me de voorstelling van het begin tot het eind geboeid.
En dat kun je niet van alle dansvoorstellingen zeggen .
Evelien ten Cate // 25 januari 2008 bij 5:51 pm |
De recensente mag van mij vinden wat ze wil, en schrijven wat ze wil. Echter: het “sterrensysteem” wekt de indruk dat ze een objectieve waardering geeft waar het gemiddelde publiek op af kan gaan. En dit vind ik onjuist. Ik lees in haar reactie dat ook zij de verdeeldheid in het publiek heeft gezien. Geef zo’n observatie dan weer, en geef daarnaast veel meer observaties in plaats van persoonlijke beleving weer, en laat het oordeel vervolgens aan de lezer over!! Als lezer wil ik lezen wat een recensent heeft waargenomen, niet wat zijn of haar oordeel ergens van is. Aanmatigend, die sterren. Volkomen overbodig in de krant bovendien. Maar: alle kranten doen het, dus de Volkskrant moet wel. Net pubers, die kranten: net doen of je je onderscheidt, maar intussen gewoon elkaar naäpen.
Van Merg heb ik zo bijzonder genoten; ik was aan het eind van de voorstelling in tranen. Leine & Roebana overstijgen altijd van alles, niet alleen de expressie van de danskunst!
Ik heb Theriak nog niet gezien, maar ben zeer verwachtingsvol en nieuwsgierig geworden!
Phillip Palmer // 25 januari 2008 bij 7:02 pm |
Working on fore front of artistic expression is no easy ride. I my self find this particular development most stimulating.
I enjoyed this performance, it was a lot of fun as well as being beautiful and most entertaining.
ton lutgerink // 25 januari 2008 bij 9:24 pm |
Ik heb samen met Hans Dagelet en Esther ‘Theriak’ bezocht. Ik vind het een fantastische hectische, humoristische voorstelling. De dansers zijn gemotiveerd en geweldig goed. De bewegingstaal is verrassend en inventief. Je kan bedenken dat herhaling een probleem is. Maar dat neemt niet weg dat deze voorstelling mooi, goed en inventief in elkaar steekt.
Jaqueline en Winni // 25 januari 2008 bij 9:44 pm |
“Een zoektocht naar de ondoorgrondelijkheid van ons bestaan” Dit gaven de choreografen aan. Een moeilijk gegeven dachten wij. Vol verwachting gingen wij mee met deze zoektocht en werden niet teleurgesteld. Veel spanning, humor, verrassende momenten, stilte, interactie, soms heel subtiel, met de harp als bijzonder instrument. Je wordt nu eenmaal niet bij de hand genomen door de choreografen. Je moet zelf je zoektocht invullen en er ook wat voor doen. Het contact met het publiek was heel functioneel en wekte nieuwsgierigheid. Het onderdeel met de oerklanken van Kurt Schwitters was intrigerend. Bij de dansers vielen Ederson en Marco op. Ederson door zijn kleine momenten van humor waardoor de spanning werd gebroken en Marco met zijn grote prachtige bewegingen. Verder gaven Heather en Marlene met hun verhaal heel goed aan hoe wisselvallig een zoektocht kan zijn, en soms onbegrepen. En dan de harpiste. Ook haar tocht was een beleving. Haar weifelende gang op de grote schoenen accentueerde haar onzekerheid. Wat een inspiratie. En wat speelde ze prachtig. Opvallend was de muziek van George Crumb. Met dat al, een onvergetelijke avond. De zoektocht is nog niet ten einde. Chapeau voor de choreografen en de hele cast.
F.H. Schneider // 25 januari 2008 bij 10:41 pm |
Ik heb de voorstelling gezien, en de recensie van de VK recensente gelezen. Ik kan mij helemaal in de recensie vinden. Pure dans heeft in mijn beleving te maken met spanning, met het bijzondere samenspel van muziek, dans en licht, en met het twijfelen aan de wetten van de zwaartekracht. Helaas, weinig van dit alles in deze voorstelling. De openingsact, het verschuiven van het publiek op de vloer naar de tribune, vond ik hoogst irritant. Schoenmaker, blijf bij je leest ! Jullie hebben zulke mooie dansers !
horne horneman // 25 januari 2008 bij 11:27 pm |
hallo allemaal ik heb zo een hekel aan resensisten die mensen hun werk helenmaal de grond in boren omdat ze niet weten wat ze moeten schrijven of dat hun kennis niet goed genoeg is of hun woordenschat te klein of het helemaal zat zijn om voorstellingen te zien (als dat het feit is zoek en ander baan) ik hoop dat ze in nederland weten wat een fijn dansland het is en dat zij blij moeten zijn met de hoeveelheid mooie en goeie dans er is !!!
Da Beanski // 27 januari 2008 bij 2:23 am |
Wie? wat?waar?………het was gewoon teveel voor haar !…………ach. Groet vanuit het onbekende.
Tamara // 28 januari 2008 bij 9:32 am |
Zaterdagavond ben ik met mijn dochter (12) naar de voorstelling Theriak geweest. We hebben daar allebei erg van genoten. Ik vond het erg leuk om dat eens met haar samen te doen en nog leuker was het om te merken dat ze er zo vol van was.
Bettie van Alkemade // 29 januari 2008 bij 3:16 pm |
Vrijdagavond heb ik de voorstelling in Korzo te Den Haag gezien. Een spannende voorstelling, soms schrikken van de harde klanken, maar dat was ook weer boeiend. Mooi taalgebruik. Gelukkig niet alleen Engels maar ook Duits en Italiaans.(Nu nog Nederlands een volgende keer) Heftige dans. Het publiek krijgt niet de kans om in te dutten. Prachtige, spannende en geestige openingsact van de harpiste, die duidelijk meer in haar mars had dan alleen heel virtuoos harp spelen. Ik vond het zeer vernieuwend en spannend. Genoten!
Carlos Domingo // 29 januari 2008 bij 7:05 pm |
Van Theriak zag ik de tweede try-out en eerlijk gezegd viel Theriak me na Merg en Sporen wat tegen.
Eigenlijk begint de voorstelling wel goed: Buiten de zaal tussen het wachtende publiek hangt Lavinia een poster van een van haar eigen voorstellingen op (waarom trouwens óver de poster van Theriak heen, teken aan de wand?!?). En Lavinia leidt ons de zaal in.
Maar daarna gaat het eigenlijk gelijk mis: de voorstelling komt veel te traag op gang, doordat de toeschouwers op het podium op verzoek van Lavinia drie keer moeten verzitten, was één keer niet genoeg geweest?!? Dat verzitten duurde veel te lang en het was ronduit saai!
En verder dat deel met participatie van het publiek, met opdrachten van springen en draaien: dat zie ik liever de dansers en danseressen doen…. Het hield de voorstelling ook weer op en niet iedereen die op het podium gevraagd werd had er evenveel zin in. Zucht van verlichting toen de dansers en danseressen de draad weer oppikten.
En de eindscène vond ik helemaal onbegrijpelijk, die kerel kwam voor mij ergens out of space …. Of was ie de verkeerde voorstelling ingelopen?!?
De performance van Lavinia (let wel, buiten het harpspel) vond ik ook problematisch: De beginscène, haar wandelingen over het podium, het gedoe met de pumps, het kon mij niet overtuigen.
Viel er niets te genieten dan? Nou jawel, tussendoor wordt geweldig gedanst, ik houd herinnering aan prachtige beelden. En ik heb genoten van Lavinia’s harpspel, juist daarin legde Lavinia de “power”, die ik miste in haar verdere performance op het podium. Maar voor mij kon het de voorstelling niet helemaal meer vlottrekken.
Ik heb het gevoel dat choreografen (en uitvoerenden) bij de evaluatie en ontwikkeling van hun voorstelling niet lukt de pet van choreograaf áf en die van toeschouwer óp te zetten. Met zo’n rolwisseling kunnen dan delen in een voorstelling opnieuw bekeken worden, die wel eens ronduit vervelend of saai zijn, als de bedoeling ervan voor de toeschouwer níet overkomt. Afstand nemen van de eigen voorstelling is blijkbaar …. heel moeilijk !
Een voorbeeld: ik heb de voorstelling E-19 van Ann vd Broek een aantal keren gezien, als reguliere voorstelling en vervolgens als voorstelling binnen Dansclick. Voor Dansclick moest de voorstelling ingekort worden en daarmee was die voorstelling veel beter geworden omdat simpelweg alleen de boeiende delen overgebleven waren! De evaluatie voor de inpassing binnen Dansclick was uitmuntend geweest! Maar om de een of andere reden was dit voor de reguliere voorstelling niet gebeurd of gelukt.
En dit forum, dat vind ik een geweldig idee…. Ik hoop dat de choreografen er iets uit kunnen halen, waardoor de voorstelling nog verbeterd wordt. In principe kan Theriak van opbouwende kritiek alleen maar profiteren. Dus ik hoop dat er nog veel in geschreven wordt.
Een avondje Theriak is wel even beter dan een avondje tv. Ondanks “mindere momenten” wordt er wel geweldig gedanst en gemusiceerd. En ik hou wel van voorstellingen waarin verschillende disciplines als dans, performance en muziek samengebracht worden. En zou er in de reguliere voorstelling nog iets herzien zijn na de try-outs, misschien ook door de kritiek?
En het gezelschap Leine en Roebana heeft bij mij de afgelopen jaren een vrijwel oneindig krediet opgebouwd. Eens kijken …. Aha ! Woensdag 30 jan wordt Theriak nog eens opgevoerd in de intieme Scala in Helmond. En er is ook nog een voorbespreking bij, daar ga ik ook maar eens naar toe. Wellicht dat ik dan de intentie van de voorstelling beter begrijp en achteraf mijn mening dan nog moet herzien ook… Dus tot ziens !
Frank van de Loo // 31 januari 2008 bij 4:19 pm |
Het was een fantastische voorstelling gisteravond. Dank daarvoor!
Het is een zoektocht naar je ik, je eigen zelf. Want waardoor word je geraakt? Is het door de beweging of het spel of door de muziek of de klank of is het door een van de vele combinatiemogelijkheden hiervan? Dank zij de intensiteit van het spel en de verrassingen in de voorstelling heeft het me geraakt en vermaakt.
Over de eind-act ben ik minder te spreken. Het is een soort mislukte studentengrap die de voorstelling ineens stillegt. Er zijn vele betere oplossingen bedenkbaar…
Alles bij elkaar was Theriak een fantastische ervaring die mij (en hopelijk jullie ook) weer verder heeft gebracht. Het maakt me nieuwsgierig naar het volgende project.
Mieke Wernaart // 31 januari 2008 bij 5:42 pm |
Ik heb gisteren in Helmond de voorstelling gezien.
Van de eerste tot de laatste minuut werd ik geboeid, ik vond de energie geweldig en zag een enorme kwaliteit van alle dansers, wat een power, de harpiste vond ik geweldig. Ik was een beetje op het verkeerde been gezet door de recensie, ik was voorbereid op krassende geluiden, maar voor mij klopte het allemaal met elkaar. Ook de slotact vond ik verassend, voor mij klopte het het bij elkaar. Ik heb er erg van genoten.
Vorig jaar heb ik jullie voor het eerst gezien tijdens Merg, dat was voor mij de mooiste voorstelling die ik ooit gezien heb, hoopvol wacht ik dan ook op de CD van deze voorstelling.
Kortom reken ik mij nu tot een Leina en Loebana fan!
Veel suuces verder
Jeroen Aben // 2 februari 2008 bij 1:41 pm |
Ik zag Theriak in het intieme Scala theater in Helmond en behoor tot degenen die zich wél met plezier hebben laten meenemen op de zoektocht van Leine en Roebana. De inleiding heb ik bewust gemist om de verassing en de persoonlijke beleving zo veel mogelijk een kans te geven. Hoewel in mijn ogen van betrekkelijk belang, bleek die persoonlijke beleving vrij strak aan te sluiten bij wat de makers wilden verbeelden: de menselijke onmacht.
Het hardnekkige geloof in de maakbaarheid van het bestaan wordt op een mild confronterende, humorvolle en vaak ontroerende manier aan de kaak gesteld. De uiteindelijk toch vruchtbare verwarring die dat met zich meebrengt wordt aan het eind goed uitgedrukt door de act van ‘de toeschouwer’. In mijn optiek dus geen ‘deus ex machina’ maar een functioneel element in lijn met het geheel.
Al met al voor mij een geslaagd concept met een geslaagde choreografie.
Moderne kunst confronteert, experimenteert, zoekt grenzen op. Dat ligt in haar wezen en kan haar ook zo boeiend maken. De beleving en de waardering bij de toeschouwer zal (en mag) sterk uiteen lopen, ook ten aanzien van Theriak. Gelukkig worden er geen vraagtekens gezet bij het vakmanschap waarmee een en ander gestalte is gegeven: met mooie dansers, een sublieme harpist met acteertalent, passende muziek en techniek.
Jeroen Aben
Swantje Schaeuble // 2 februari 2008 bij 8:19 pm |
Tijdens de voorstelling heb ik mezelf steeds weer betrapt. Mijn gevoel voor aesthetiek en harmonie werd op geen vlakte bevredigd…- Maar ach, wat is het toch de moeilijkste zaak van de wereld om onbevangen naar een voorstelling te kijken. En hoe verfrissend is het dan, als al je verwachtingspatronen in vraag worden gesteld en je uiteindelijk over jezelf moet lachen en verrasd wordt van wonderbaarlijke, absurde en op hun eigen manier mooie momenten.
Op mijn eigen zoektocht is deze voorstelling en zeer wilkomene ondersteuning! Jullie hebben lef.
Santje Schaap // 4 februari 2008 bij 5:30 pm |
Voor de derde keer heb ik een vriend meegenomen die niet bekend was met het fenomeen Leine & Roebana. Onbekend maakt onbemind maar dit geldt niet voor de voorstellingen van Leine & Roebana. Wel geldt dat hun producties de grenzen opzoeken. Voor mij en mijn gezelschap betekent dit tot op heden energie, heel veel inspiratie en vooral bewondering voor hun creatie. Dit geldt ook voor de laatste voorstelling Theriak met ditmaal een nieuw ingrediënt ‘humor’. Knap hoor dat je dit item verwerkt in serieus onderwerp. Kortom als recensent moet je wel sterk in je schoenen staan om alle aspecten goed te belichten en wellicht zijn niet alle recensenten zo bekwaam…
Carlos Domingo // 4 februari 2008 bij 7:05 pm |
In de Scala kwam ik gelukkig op tijd voor de voorbespreking met Jack Timmermans en Andrea Leine, wat subtiele details van Andrea’s uitleg staan me nog bij. De drie kwartier waren eigenlijk te kort. De opkomst viel reuze mee, tegelijk was Ajax – PSV… Bedankje aan Marijn trouwens, die weet waarvoor.
En dan loop ik de intieme zaal van de Scala in om Theriak voor de tweede keer op me te laten inwerken. Om kort te gaan, wat mij betreft is het helemaal goedgekomen met Theriak, sinds de try-out is enorme vooruitgang geboekt. Er is goed geëvalueerd na de voorstellingen! De zoektocht van Theriak is al een heel eind gevorderd.
Eigenlijk zijn alle bezwaren uit mijn eerdere log weggenomen. De beginscène is aangepast, die is nu wél verrassend en níet irri. De hele voorstelling komt hierdoor veel beter op gang. Er is misschien aan het “draaiboek” niet eens zo veel veranderd maar in de hele voorstelling zit meer vaart. En de performances van Heather, Marlene en Lavinia profiteren ook van het betere tempo.
De dans en het harpspel had ik in de try-out al erg goed gevonden. Ik ervoer er zelfs een zekere concurrentie tussen, af en toe raakte ik afgeleid door de musicerende Lavinia om plots weer de draad op te pikken van de dans, een overdaad aan goede ingrediënten in deze Theriak….
Zo veel beelden komen in mij op als ik terugdenk aan deze voorstelling. In telexvorm: – de intieme setting van de Scala, die de voorstelling ten goede kwam – de diverse danspassages al dan niet solo – die maskers en het moment dat ze allen de maskers op hebben – wat doet Lavinia met haar masker? – de mooie stem van Heather en haar vraag aan Lavinia of ze kan spelen zonder pumps – de rooie pumps die Lavinia níet aantrekt – de zwaai met het been voordat Lavinia het harppedaal beroert – de performances van Marlene en Heather – het gedeelte met het uitstoten van klanken – de belichting – de emoties van de ckv-meisjes linksachter in de hoek – het leuke nagesprek met Andrea Leine, Jack Timmermans en Theo Inniger – etc, etc. Mijn log wordt al te lang….
De eindscène snap ik nog steeds niet, daar is iets ingelegd wat ik niet oppak. Maar ik heb me nu er niet aan gestoord, wat mij betreft mag hij (wie is hij eigenlijk?) best wat langer over het podium dolen en … aan het einde van de voorstelling gewoon tussen de dansers en Lavinia gaan staan. Het staand applaus in de Scala gold íedereen die aan de voorstelling meewerkt.
Het is een voorrecht zo’n voorstelling als Theriak meermaals te zien, je kunt attenter zijn op bepaalde scènes en er kunnen je dingen en ontwikkelingen opvallen, die je anders ontgaan waren. De volgende prachtige scène had ik finaal gemist in de try-out: op gegeven moment loopt Marco dreigend op Lavinia af en grijpt naar de harp. Lavinia reageert door met de harp een afweerbeweging en een jankend geluid te maken, en Marco wordt afgeschrikt. Maar het knappe ervan was dat de harp tot leven kwam, alsof de harp van zich af beet, en niet dat Lavinia de harp verdedigde. Zo mooi bedacht en zo mooi uitgevoerd, ik was er helemaal door ontroerd (ik voel het nog terwijl ik dit schrijf) en als ik niet voor de tweede keer gegaan was….
De combinatie van moderne dans, muziek, performance en zelfs publieksparticipatie is het sterke punt van Theriak, maar niet iedereen is bedacht op zoveel inventiviteit in één voorstelling. De titel van de folder viel me pas later op: “Theriak maakt alles beter. Dans & Muziek. Blinde IJver”…. De toverdrank werkt niet bij iedereen, maar bij mij wél.
Op het forum kijk ik regelmatig en er staan steeds meer positieve reacties. Dat is volgens mij geen toeval, eigenlijk heeft de voorstellingenserie gewoon een valse start gehad. Vergeet de recensie van Annette, vergeet de negatieve logjes, en ook mijn eerdere log is inmiddels totaal achterhaald. Annette moet gewoon nog eens komen kijken … en nog eens schrijven. En aan iedereen, ga vooral deze prachtige en bijzondere dansvoorstelling beleven en genieten.
Andrea, Harijono, Lavinia, Marlene, Heather, Ederson, Tim, Marco en andere medewerkers, bedankt en tot spoedig ziens.
Da Beanski // 5 februari 2008 bij 4:24 am |
Er is maar een taal en dat is de taal van de toekomst ! LOVE
Lia Wentinck // 7 februari 2008 bij 7:47 pm |
In Gouda de voorstelling Theriak gezien. Wat een mooie avond. Ik heb de voorstelling samen met mijn dochter (25) gezien en wij hebben genoten. De combinatie van harp, dans, woorden, geluiden: het heeft indruk achter gelaten. De hele dag heb ik hier met veel plezier aan terug gedacht. Sommige momenten waren ook om te lachen, het moment dat het publiek gebruikt wordt om alles anders te maken. Als ze doen wat er wordt gezezgd en je sluit je ogen dan is daarna de hele ruimte anders: geweldig. Het spel van Lavinia was bijzonder bijzonder. Wat een leuke vrouw is dat (is dat lange haar echt??)
Wat betreft de slechte kritieken krijg ik toch steeds meer het gevoel dat mensen status ontlenen door mooie dingen neer te halen. Jammer, maar ik hoor en lees het te vaak. Weg met die broodschrijvers, laat het publiek zelf een mening vormen en gebruik die recensies!Zegt vele malen meer, want wij worden niet betaald om een stukje te schrijven.
Heel veel succes met Theriak en tot de volgende keer.
Yaïre // 18 februari 2008 bij 12:27 am |
Theriak, liet mij onbevredigd achter. Dit is in zekere mate te weiten aan het stuk maar nog meer aan dat het een afspiegeling is van mijn positie in het leven.
Niets is af. Alles is een moment waar ik een kloppend plaatje van probeer te maken.
Bedankt voor de voorstelling en een spiegel voor mij en het leven.
Jacqueline de Kuijper // 18 februari 2008 bij 10:45 pm |
Ik kom net terug van Theater Kikker en er is me gevraagd om mijn reactie op het Forum te zetten en dat doe ik natuurlijk met plezier. Dus bij deze:
Toen er werd gezegd dat de eerste 5 mensen een stoel aangeboden zou worden, wist ik t al, daar moet ik bij zijn! Ik weet inmiddels dat je bij jullie altijd voorbereid oet zijn op verassingen, maar dit had ik niet kunnen bedenken.
Wat een brilliant concept! Normaal is er in het theater een scheiding tussen performers en publiek. Vooral als een theaterzaal groot is, is die gap goed voelbaar. Het draagt bij aan de bewondering die je dan voelt voor de dansers, maar zorgt ook voor vervreemding. Nu zat ik zelf op t podium, en soms zaten de dansers naast mij, een keer was ik een boom… Ik zag de dansers zweten en bloeden, ik hoorde ze ademhalen, ik kon ze zelfs bijna ruiken. Niks had duidelijker kunnen maken dat ook zij beperkingen hebben, dan te laten zien dat zij in de eerste plaats mens zijn.
Dankjewel, het was een prachtige ervaring!
Jacqueline de Kuijper
Jurgen Wesenhagen // 3 maart 2008 bij 10:04 am |
We zagen de voorstelling zaterdag 1 maart en waren na zoveel prachtige Leine en Roebana voorstellingen in het verleden, ronduit teleurgesteld. Een voorstelling met weinig dans, onbegrijpelijk gebabbel, waarmee alleen de aandacht wordt afgeleid, want je probeert toch te begrijpen wat er gezegd wordt, een genante en volstrekt overbodige inschakeling van het publiek en rekwisieten die nergens op slaan. Zelfs de kostuums van Aziz waren ditmaal een ratjetoe. Kortom: een rommelig en pretentieus gedoe en helaas een verspilling van al het talent dat op het podium stond. Een voorstelling die je zo vergeten bent.
Anke van den Berg // 3 maart 2008 bij 5:50 pm |
Wij vonden de voorstelling in Arnhem geweldig! Tijdens en vlak na de voorstelling wist ik het nog niet, want er gebeurt zoveel, dat je je steeds moet heroriënteren, maar daarna valt alles op zijn plaats.
Het geeft een overrompelende intimiteit dat de dansers en de prachtige harpiste zoveel van zichzelf laten zien, hun stem laten horen, zo dichtbij zijn.
Prachtige contrasten: de kleine harpiste met haar eigen iele stemmetje en het grote geluid van haar harp naast de lange Italiaan met zijn welluiddende stem. En de humor in de toneelstukjes. Ik heb genoten! Dank jullie wel!
Geert de Bruin // 4 maart 2008 bij 5:52 pm |
Een recensent is ook maar een mens. Zou het kunnen zijn dat Annette Embrechts, eerder op de dag dat zij de voorstelling zag, door haar hoofdredacteur was gebeld met de mededeling dat er zou worden gekort op haar vergoeding? Wellicht waren er huiselijke prolemen? Je weet het allemaal niet. Het valt echter niet uit te sluiten dat deze omstandigheden van invloed zijn geweest op de recensie die zij schreef.
Stel nu dat zij in andere omstandigheden naar de nieuwste productie van Leine en Roebana had gekeken. Ze werd vergezeld door haar uitverkorene. De baas had iets geroepen over opslag en juist die dag kwam de mededeling dat de koop van een droomappartement door kon gaan. Ik zou me kunnen voorstellen dat de recensie met kleine wijziginen er anders uit had gezien.
Hoe dan ook ik heb me zeer geamusserd tijdens de voorstelling in het Witte Thaeater in IJmuiden op 28 februari 2008.
Varierend op de recensie van Annette Embrechts zou ik schrijven: ‘Seneca, Plato, Heidegger staat erop, maar dan zonder klinkers. Deze denkers bogen zich over het menselijk tekort. Een verrassend slotaccoord van deze boeiende voorstelling.’
****
Geert de Bruin
Jaqueline // 5 maart 2008 bij 11:01 pm |
“non je ne regrette rien”
Het was de tweede keer dat ik meeging met de zoektocht Theriak. Ik kon mij nu meer concentreren op de details die het stuk zo interessant maken. Aan het eind van de voorstelling, na alle spanning, humor en dwaasheid, staat op het midden van de stille vloer een gouden tasje waaruit “ je ne regrette rien” klinkt. Intrigerend. Je moet wel je oren spitsen. Wat betekent dit? Geen spijt van de zoektocht? Een perfecte afsluiting of een vraag? Voor mij zeker geen spijt.
Wat een boeiende voorstelling, goed gedanst, goed gemusiceerd, maar allerminst gemakkelijk. Het begin met de stoelen leek wat ingekort ten opzichte van de première. Dit kan wat mij betreft terug naar de oorspronkelijke lengte. Juist het ongewisse, geeft spanning.
Velen vragen zich af wat de dwarrelende papiertjes betekenen, het gouden tasje, de grote schoenen, de klanken, de verdwaalde, verdwaasde man op het eind (een ontroerend moment en goed gespeeld). Het leven is geen pasklaar gegeven, deze zoektocht Theriak zeker ook niet.
Het geeft je een duwtje naar meer, geeft stof tot nadenken. Nieuwsgierig? Ga dan kijken en luisteren. Er zijn nog twee voorstellingen.
Choreografen, houdt het spannend, houdt het mysterie erin. Jullie zijn pioniers in en op deze tocht. Vooral doorgaan.
Non je ne regrette rien sans oubliez
Jacqueline
Marijn Alofs // 9 maart 2008 bij 1:48 am |
Nijmegen city, Theater Lux, 8 maart 2008.
Wat zijn ze mooi, de dwepende dansbewegingen van de aantrekkelijke en uitmuntende dansers in Theriak, de zwaaiende armen, ontregelde lijvenke tonen van briljante harpiste Lavinia Meijer.
Maar jee, wat verveelde het snel, dat zich aldoor herhalende bewegingsidioom. Wat quasi-diepzinnig en -beschouwend waren de citaties van filosofen en kunstenaars. (Citeren van een filosoof is nog geen filosofie.) Wat quasi-interactief , de act met publiek op het podium. Wat overdadig pretentieus, acterende dansers, dansende acteurs.
Ik heb geweldig genoten van Heather Ware en Marco Purcaro. Ik geniet van dans, toneel, performance, experiment en betekenis. Shit, bij Theriak kon het niet ontdekken.
Marijn Alofs
Da Beanski // 12 maart 2008 bij 1:12 am |
Ben ik ik, of ben ik iemand anders?
Da Beanski // 12 maart 2008 bij 1:15 am |
Al dat geneuzel. Puur is nou eenmaal puur.
Da Beanski // 12 maart 2008 bij 1:17 am |
Dus.
Da Beanski // 12 maart 2008 bij 1:32 am |
Door te kijken ,kan men evt ZIEN.
Glamour Vodka Iordanov // 5 juli 2009 bij 8:08 pm |
Schaut mal:
Iordanov Vodka, crystallized
Fact Sheet:
Name: Iordanov Vodka
Markeneigner: Niko Iordanov
Distributeur: Sunrise
Spirituosenkategorie: Wodka
Zielgruppe: 25 – 39 Jahre alt, zu gleichen Teilen m/m, zielbewusst, modebewusst, trendig, erfolgreich, kreativ, kontaktfreudig,
Positionierung: Iordanov Vodka ist der glamour-premium Wodka mit absoluter nachhaltiger Reinheit.
Iordanov Vodka in einer der modernsten Destillerien der Welt gebrannt.
Die hohe Reinheit des Rohalkohols wird in einem mehrere Tage dauernden Prozess erreicht.
Die Kombination aus speziellen Zutaten und modernem Produktionsprozess sorgt für den reinen Geschmack und die
gleich bleibend hohe Qualitaet von Iordanov Vodka, der in der Gastronomie daher gerne pur genossen wird.
Die Flasche ist in Handarbeit gefertig. Jeder Flasche ein Unikat mit ca. 600 edlen Swarovski-Steinen.
Ausserdem eignet sich Iordanov Vodka – wie auch die Iordanov Vodka
Flavour-Varianten Cranberry, Grapefruit, Vanilla und Mango –
darueber hinaus hervorragend zum Mixen von Longdrinks und Cocktails.
Vol.-%: 40% bzw. 50% (Platinum Edition)
Trinkweise: Pur, Longdrink oder Cocktail
Vertriebskanal: Szene-Gastronomie, Internet
Kommunikation: VIP-Clubs, Szene-Gastronomie, PR-Aktionen, Event-Sponsoring
Preis: 85,- Euro / Literflasche, Platinum-Edition 95,- Euro
Exklusiv-Flasche vollbesetzt: 2.999,- Euro (Limitiert auf 1000 St.)
Keep Your Judgement Pure. Drink Responsibly.
Weitere Fragen?
Wodka
…ist die offizielle Homepage des Herstelles.
Gruss
Markus